Apostolat Margaretka

Popularna „Margaretka” to międzynarodowy ruch katolicki, którego korzenie sięgają początku lat 80. XX wieku. Wtedy to w kanadyjskiej miejscowości Aylmer w prowincji Quebec powstała oddolna inicjatywa wiernych, którzy za cel obrali sobie regularną i dozgonną modlitwę za wybranego kapłana.

Już wkrótce Apostolat Margaretka zyskał pełną aprobatę i przychylność kanadyjskiego Kościoła, a do rozpowszechniania się idei ruchu w Europie przyczynili się kanadyjscy pielgrzymi przybywający do słynącego w tym czasie z objawień miasta Medziugorie, położonego na obszarze dzisiejszej Bośni i Hercegowiny.

Apostolat Margaretka pozostaje do dziś jednym z bardziej popularnych ruchów – zarówno wśród wiernych świeckich, jak i hierarchów kościelnych.

Jak powstaje Margaretka?

Podstawową komórką ruchu, jakim jest Apostolat Margaretka, są margaretki. Każdą z nich tworzy siedmiu wiernych, którzy podczas uroczystej przysięgi poświęcają swoją wieczystą modlitwę wybranemu kapłanowi. Aby stworzyć margaretkę, wystarczy zebrać odpowiednią liczbę osób, a następnie skontaktować się z kapłanem, któremu poświęcona będzie modlitwa.

Siedem płatków – siedem osób

Jako logo ruchu wybrano margaretkę, czyli polny kwiat. Siedem płatków reprezentuje siedem osób, które zobowiązały się do modlitwy za konkretnego kapłana. W centrum kwiatu wpisuje się imię kapłana, natomiast na płatkach imiona osób, które składają Bogu przyrzeczenie modlitwy – każda w jednym, wybranym przez siebie dniu tygodnia.

Ważne jest to, aby w każdy dzień tygodnia ktoś się modlił za danego kapłana.

Okres modlitwy

Apostolat Margaretka proponuje dwa rodzaje okresów modlitwy za kapłana:

• Blankiet niebieski – margaretka, w której osoby modlą się do końca życia kapłana.
• Blankiet żółty – margaretka czasowa, w której osoby deklarują konkretny okres modlitwy.

Uwagi szczegółowe

• Ta sama osoba może należeć do kilku margaretek, np. siedmiu, modląc się każdego dnia za innego kapłana.
• Wraz ze śmiercią księdza rozpada się margaretka. Według Louise Ward jest podobnie jak w przyrodzie: gdy znika serce kwiatu, płatki spadają na ziemię i nie ma już margaretki. Jeśli ktoś pragnie dalej się modlić, czyni to nie na zasadzie obowiązku, lecz dobrowolności.
• Jeżeli osoba należąca do margaretki umiera wcześniej niż dany kapłan, można zastąpić ją inną osobą. Nie jest to jednak obowiązkowe, gdyż wierzymy w tajemnicę świętych obcowania.